زگیل تناسلی یا وارت ژنیتال یکی از تظاهرات آلودگی بدن با ویروس پاپیلومای انسانی یا همان HPV
وارت ژنیتال ( زگیل تناسلی) دکتر نازنین صفائی - جراح زیبایی زنان

وارت ژنیتال ( زگیل تناسلی) دکتر نازنین صفائی - جراح زیبایی زنان

وارت ژنیتال ( زگیل تناسلی)

وارت ژنیتال یکی از تظاهرات آلودگی بدن با ویروس پاپیلومای انسانی یا همان HPV است. این ویروس از جمله مسریترین ویروس های شناخته شده است. در صورت آلودگی شریک جنسی با کوچکترین تماس پوستی به راحتی منتقل می شود. این عفونت ممکن است مخفی باشد و یا به شکل زگیل تناسلی خود را نشان دهد.

توجه کنید که عفونت با ویروس ممکن است حتی بدون علامت باشد. در این شدایط هم خوشبختانه در اکثر موارد ویروس عامل وارت ژنیتال پس از مدتی از بین می رود ولی ممکن است از بین نرفته و برای فرد مشکلاتی ایجاد کند. یکی از آنها همین زگیل تناسلی است. در صورتیکه فردی زگیل تناسلی ( وارت ژنیتال ) داشته باشدتا ۷۵٪ موارد شریک جنسی اش نیز دچار زگیل تناسلی خواهد شد.

عامل ایجاد این زگیل ها بیشتر انواع ۶ و ۱۱ هستند، که خوشبختانه از انواع غیر سرطانزا محسوب می شوند.

از نظر بالینی ممکن است وارت ژنیتال آنقدر کوچک باشد که به سختی قابل دیدن باشد، یا برعکس بصورت توده های گوشتی و گل کلمی به نظر برسند. در خانم ها محلهای شایع درگیری به ویروس HPV نقاطی است که حین رابطه جنسی بیشترین تماس را با پوست آلوده شریک جنسی پیدا می کند. یعنی قسمت خلفی سوراخ واژن و اطراف مقعد و حدفاصل بین اینها.

در آقایان محل های شایع درگیری به وارت ژنیتال شامل آلت، کیسه بیضه، اطراف سوراخ مقعد، کشاله ران وحتی پوست قسمت فوقانی ران هستند.البته گاهی این ضایعات در اطراف لبها، زبان و حتی گلو نیزدیده شده اند.

سایر علایم این بیماری ممکن است بصورت افزایش رطوبت پوست ناحیه درگیر و خارش آن و افزایش ترشحات واژن بروز پیدا کنند.
همانطور که گفته شد آلودگی به ویروس عامل وارت ژنیتال یا همان HPV ممکن است بدون علامت باشد. برخی از شرایط زمینه را برای ظهور زگیل بیشتر کنند، این شرایط عبارتند از:

  • بارداری
  • داشتن چند شریک جنسی
  • مصرف الکل یا سیگار
  • افراد با ضعف سیستم ایمنی یا بیماری هایی که با ضعف سیستم ایمنی همراه هستند ( مثل دیابت)
  • مصرف داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی (مثل داروهایی که در افراد دریافت کننده عضو پیوندی مصرف می شوند)
  • و در نهایت ابتلا به ویروسHIV.

از آنجایی که حین انتقال ویروس عامل وارت ژنیتال احتمال انتقال سایر انواع با خاصیت سرطانزایی نیز وجود دارد، در صورت رویت این ضایعات بررسی نوع ویروس به روش آزمایشگاهی و انجام کولپوسکوپی ( نوعی معاینه دهانه رحم بکمک دوربین مخصوص) توصیه می گردد.

درمان زگیل تناسلی ( وارت ژنیتال ):

هرچند هدف از بین بردن همه ضایعات است ولی ریشه کنی ویروس HPV ناممکن است. هر چه ضایعات کوچک تر و مدت زمان کمتری از ایجادشان گذشته باشد، احتمال پاسخ مطلوب به درمان بیشتر است. انتخاب روش درمانی به تعداد،سایز و محل ضایعات بستگی دارد.

انواع درمان که با نظر پزشک انجام می شود عبارتند از:

کاربرد مواد دارویی و یا شیمیایی توسط پزشک و یا خود بیمار، فریز کردن( کرایوسرجری)، سوزاندن( الکتروکوتری)، درمان با لیزر و نهایتا جراحی.

عود بیماری وارت ژنیتال:

این عود گاهی بدلیل فعال شدن مجدد ویروس  HPV در بدن رخ می دهد و الزاما به معنی انتقال مجدد ویروس از شریک جنسی نیست.

پیشگیری:

  • استفاده از روش های جلوگیری از بارداری که بعنوان پوشش حفاظتی عمل می کنند ( نظیر کاندوم)
  • اجتناب ازرفتارهای پرخطر جنسی
  • استفاده از واکسن چهارظرفیتی ویروس HPV ( گارداسیل ) 

درجلوگیری از آلودگی به ویروس عامل وارت ژنیتال موثر هستند.

در کل توجه به چند نکته خالی از لطف نیست:

  1. بیشتر مواقع آلودگی به این ویروس در مردان بدون علامت است. در حالی که این ویروس به راحتی طی فعالیت جنسی شان به شریک جنسی شان منتقل میشود.
  2. حتی پس از درمان زگیل تناسلی، فرد مبتلا به وارت ژنیتال می تواند این عفونت را به دیگران انتقال دهد. لذا استفاده ازکاندوم به این افراد قویا توصیه می گردد.
  3. اگر در طفل خرد سال خود ضایعات وارت ژنیتال رویت شود قویا دال بر سوء استفاده جنسی خواهد بود و توجه ویژه ای را می طلبد.
  4. دو نوع واکسن برای پیشگیری از ابتلا به ویروس HPV ساخته شده است. نوع گارداسیل ایمنی زایی در برابرانواع ۶ و ۱۱ ویروس دارد و در جلوگیری از زگیل تناسلی موفق بوده است. توصیه می شود این واکسن در سن ۹ تا ۲۶ سال تزریق گردد و سه دوز تزریقی دارد.