وارت ژنیتال ( زگیل تناسلی) دکتر نازنین صفایی - متخصص زنان و زایمان

وارت ژنیتال ( زگیل تناسلی) دکتر نازنین صفایی - متخصص زنان و زایمان

وارت ژنیتال ( زگیل تناسلی)

این بیماری یکی از تظاهرات آلودگی بدن با ویروس پاپیلومای انسانی یا همان HPV است.

این ویروس از جمله مسری ترین ویروس های شناخته شده است و در صورت آلودگی شریک جنسی با کوچکترین تماس پوستی به راحتی منتقل میشود.این عفونت ممکن است مخفی باشد و یا به شکل زگیل تناسلی خود را نشان دهد . توجه کنید که عفونت با ویروس ممکنست حتی بدون علامت باشد و در این شدایط هم خوشبختانه در اکثر موارد ویروس پس از مدتی از بین میرود ولی ممکنست از بین نرفته و برای فرد مشکلاتی ایجاد کند که یکی از آنها همین زگیل تناسلی است . در صورتیکه فردی زگیل تناسلی داشته باشدتا ۷۵٪ موارد شریک جنسی اش نیز دچار زگیل تناسلی خواهد شد.

عامل ایجاد این زگیلها بیشتر انواع ۶ و ۱۱ هستند که خوشبختانه از انواع غیر سرطانزا محسوب میشوند.

از نظر بالینی ممکنست زگیل آنقدر کوچک باشد که به سختی قابل دیدن باشد و یا برعکس بصورت توده های گوشتی و گل کلمی به نظر برسند .در خانم ها محلهای شایع درگیری همانجایی است که حین رابطه جنسی بیشترین تماس را با پوست آلوده شریک جنسی پیدا میکند، یعنی قسمت خلفی سوراخ واژن و اطراف مقعد و حدفاصل بین اینها.در آقایان محل های شایع شامل آلت، کیسه بیضه، اطراف سوراخ مقعد، کشاله ران وحتی پوست قسمت فوقانی ران هستند. البته گاهی این ضایعات در اطراف لبها، زبان و حتی گلو نیزدیده شده اند.

سایر علایم این بیماری ممکنست بصورت افزایش رطوبت پوست ناحیه درگیر و خارش آن و افزایش ترشحات واژن بروز پیدا کنند.
همانطور که گفته شد آلودگی به این ویروس ممکنست بدون علامت باشد و برخی از شرایط زمینه را برای ظهور زگیل بیشتر کنند، این شرایط عبارتند از:

بارداری،داشتن چند شریک جنسی،مصرف الکل یا سیگار،افراد با ضعف سیستم ایمنی یا بیماری هایی که با ضعف سیستم ایمنی همراهند( مثل دیابت) و یا مصرف داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی (مثل داروهایی که در افراد دریافت کننده عضو پیوندی مصرف میشوند) و در نهایت ابتلا به ویروسHIV.

از آنجایی که حین انتقال این ویروس احتمال انتقال سایر انواع با خاصیت سرطانزایی نیز وجود دارد ، در صورت رویت این ضایعات بررسی نوع ویروس به روش آزمایشگاهی و انجام کولپوسکوپی ( نوعی معاینه دهانه رحم بکمک دوربین مخصوص) توصیه می گردد.

درمان زگیل تناسلی:

هرچند هدف از بین بردن همه ضایعات است ولی ریشه کنی ویروس ناممکن است.هر چه ضایعات کوچک تر و مدت زمان کمتری از ایجادشان گذشته باشد، احتمال پاسخ مطلوب به درمان بیشتر است. انتخاب روش درمانی به تعداد،سایز و محل ضایعات بستگی دارد.

انواع درمان که با نظر پزشک انجام میشود عبارتند از:

کاربرد مواد دارویی و یا شیمیایی توسط پزشک و یا خود بیمار،فریز کردن( کرایوسرجری) ، سوزاندن( الکتروکوتری) ، درمان با لیزر و نهایتا جراحی.

عود بیماری: این عود گاهی بدلیل فعال شدن مجدد ویروس در بدن رخ میدهد و الزاما به معنی انتقال مجدد ویروس از شریک جنسی نیست.

پیشگیری: استفاده از روش های جلوگیری از بارداری که بعنوان پوشش حفاظتی عمل میکنند ( نظیر کاندوم) ،اجتناب ازرفتارهای پرخطر جنسی و استفاده از واکسن چهارظرفیتی ویروس HPV در جلوگیری از آلودگی به این ویروس موثر هستند.

در کل توجه به چند نکته خالی ازلطف نیست:

  1. بیشتر مواقع آلودگی به این ویروس در مردان بدون علامت است در حالی که این ویروس به راحتی طی فعالیت جنسی شان به شریک جنسی شان منتقل میشود.
  2. حتی پس ازدرمان زگیل تناسلی ، فرد میتواند این عفونت را به دیگران انتقال دهد لذا استفاده ازکاندوم به این افراد قویا توصیه میگردد.
  3. اگر درطفل خرد سال خود این ضایعات رویت شود قویا دال بر سوء استفاده جنسی خواهد بود و توجه ویژه ای را می طلبد.
  4. دو نوع واکسن برای پیشگیری از ابتلا به ویروس HPV ساخته شده است. نوع گارداسیل ایمنی زایی در برابرانواع ۶و ۱۱ ویروس دارد و در جلوگیری از زگیل تناسلی موفق بوده است. توصیه میشود این واکسن در سن ۹ تا ۲۶ سال تزریق گردد و سه دوز تزریقی دارد.